karientie91
Lid
Hallo allemaal!
Net per toeval op dit forum terecht gekomen. Natuurlijk weer door een probleem, maar goed.
Ik ben Karina, 34 jaar. Moeder van drie kinderen en sinds mei vorig jaar in het bezit van een Skoda Kamiq.
Ik heb de laatste jaren nogal wat auto's "gesleten". Hoewel die term niet helemaal passend is. Mijn eerste autootje was een Nissan Micra. Gekregen van mijn vader omdat ik met regelmaat zowel hem als mijn zus van A naar B bracht. Zus heeft geen rijbewijs, hij is niet meer zo'n held op de weg.
Na een aantal jaar was mijn trouwe lelijke eendje toch echt op en heb ik hem ingewisseld voor een Ford Ka. Ik raakte sneller dan verwacht zwanger en een tweedeurs auto bleek toch geen succes. Dus na anderhalf jaar de Ford Ka ingeruild voor een Toyota Yaris. Met het oog op de toekomst ook perfect! Voor mijn gebruik ruim genoeg. Dacht ik.
Nog geen jaar na aanschaf was ik in blijde verwachting van nummer twee en bij de eerste echo bleek ook nog nummer 3. Daar ging mijn toekomst bestendige auto.
Dus na weer anderhalf jaar kon ik de Toyota Yaris alweer inruilen. Een 7 zitter vond ik voor mijn gebruik echt belachelijk, zeker omdat dit onze tweede auto is. Zodoende uiteindelijk bij de Kamiq uitgekomen. Deze heeft voorin Isofix zodat ik drie autostoeltjes veilig kwijt kan. En mijn vriend? Die mag in de kofferbak
. Nee, we rijden meestal met twee auto's, maar dat is niet met grote regelmaat nodig. Bij grotere afstanden nemen we voor nu de Renault Senic van mijn vader.
Aangezien ik nogal laat was met de aanschaf en ik toch echt de kindjes ergens in moest vervoeren, had ik weinig keuze in kleur. Zwart had mijn persoonlijke voorkeur, maar ach. Inmiddels ben ik toch wel aan de kleur gewend. Klein nadeel vind ik persoonlijk dat iedereen mij herkend. Deze auto/kleur rijdt hier in de buurt verder niet rond.
Goed. Hopelijk ben ik nu dan echt klaar voor de komende jaren! Een nummer 4 gaat er niet meer komen, dus daar kan het alvast niet meer mis gaan.
Net per toeval op dit forum terecht gekomen. Natuurlijk weer door een probleem, maar goed.
Ik ben Karina, 34 jaar. Moeder van drie kinderen en sinds mei vorig jaar in het bezit van een Skoda Kamiq.
Ik heb de laatste jaren nogal wat auto's "gesleten". Hoewel die term niet helemaal passend is. Mijn eerste autootje was een Nissan Micra. Gekregen van mijn vader omdat ik met regelmaat zowel hem als mijn zus van A naar B bracht. Zus heeft geen rijbewijs, hij is niet meer zo'n held op de weg.
Na een aantal jaar was mijn trouwe lelijke eendje toch echt op en heb ik hem ingewisseld voor een Ford Ka. Ik raakte sneller dan verwacht zwanger en een tweedeurs auto bleek toch geen succes. Dus na anderhalf jaar de Ford Ka ingeruild voor een Toyota Yaris. Met het oog op de toekomst ook perfect! Voor mijn gebruik ruim genoeg. Dacht ik.
Nog geen jaar na aanschaf was ik in blijde verwachting van nummer twee en bij de eerste echo bleek ook nog nummer 3. Daar ging mijn toekomst bestendige auto.
Dus na weer anderhalf jaar kon ik de Toyota Yaris alweer inruilen. Een 7 zitter vond ik voor mijn gebruik echt belachelijk, zeker omdat dit onze tweede auto is. Zodoende uiteindelijk bij de Kamiq uitgekomen. Deze heeft voorin Isofix zodat ik drie autostoeltjes veilig kwijt kan. En mijn vriend? Die mag in de kofferbak
. Nee, we rijden meestal met twee auto's, maar dat is niet met grote regelmaat nodig. Bij grotere afstanden nemen we voor nu de Renault Senic van mijn vader.Aangezien ik nogal laat was met de aanschaf en ik toch echt de kindjes ergens in moest vervoeren, had ik weinig keuze in kleur. Zwart had mijn persoonlijke voorkeur, maar ach. Inmiddels ben ik toch wel aan de kleur gewend. Klein nadeel vind ik persoonlijk dat iedereen mij herkend. Deze auto/kleur rijdt hier in de buurt verder niet rond.
Goed. Hopelijk ben ik nu dan echt klaar voor de komende jaren! Een nummer 4 gaat er niet meer komen, dus daar kan het alvast niet meer mis gaan.
